Woensdagavond 5 augustus 2026 verzamelden zich 2 groepen voor de MC Baliebikers woensdagavond rit. De langzame groep onder leiding van Jan den Hartog met 7 motoren. Arnold die de rit mede heeft uitgezet kampte met gezondheids problemen. De snelle groep onder leiding van Peter met 6 motoren. Er waren 2 duo’s. De kleinzoon van Anne was weer van de partij, zo leuk had hij de vorige rit gevonden en uiteraard Antonette. 100 km door veel van de mooiste stukken van de Alblasserwaard en de Vijfheerenlanden. Het weer was perfect om te rijden en het bleek weer lekker rustig op de weg. Er was geen tussenstop voorzien, dus leken we snel weer bij D’n Balie te kunnen nababbelen.

Helaas begon het niet zo voortvarend. Ik kreeg de motor niet aan de praat. Na wat een erg lange tijd leek kwam ik bij bezinning en klapte ik de standaard in. Dus als een haas de groep achterna. Aangezien ik de route niet had kunnen downloaden had ik de route niet bekeken, dus geen idee waar ik naartoe moest. Bij de Molenstraat zag ik niemand staan en gokte op rechts naar de Lekdijk. Zo veel mogelijk gas er op om ze te achterhalen. Op de dijk gekomen zag ik niemand in de verte rijden dus kwam ik tot de conclusie dat ik verkeerd had gegokt. Nu omdraaien. Bij Sluis vond ik dat ik dat het makkelijkst kon en zag bij het draaien Anne boos gebaren. Hij en Carl hadden wel op mij gewacht bij de Molenstraat en was me achterna gereden. Ik met gezwinde spoed terug en verwachtte dat Anne me in zou halen. Dat gebeurde niet. Later vertelde Anne dat ik te hard voor hem ging, het watje. Hij gaf niet aan dat ik de dijk af moest (wat ook eigenlijk de logische richting was) dus ik de Lekdijk vervolgen om de groep in te halen. Ik verwachtte dat de route daar terecht zou komen. Niet aan gedacht dat andere rijders op de route op ons zouden wachten. Anne haalde me toen wel in en gebaarde boos dat ik hem moest volgen en gingen bij Tienhoven naar beneden. Daar haalde hij Carl op die bezorgd terug was gegaan naar D’n Balie. Bij de Lekdijk kwam de langzame groep weer samen en leek het leed geleden. We dachten dat de snelle groep inmiddels weer zo’n beetje bij D’n Balie was, maar dat bleek niet geheel zo te zijn.

Na wat omzwervingen reden we Nieuwpoort in over de Lekdijk. Daar kwamen we Peter tegen die bij een huis stond te wachten. Even later kwamen Ad en Dennis vanuit Nieuwpoort lopende met de motor van Ad. Ad had een bonk ijzer in zijn band verzameld. Gelukkig woonde daar een kennis van Peter waar de motor van Ad veilig gestald kon worden en Ad achterop bij Carl de weg kon vervolgen. Eerst nog wel even op Dennis wachten, want hij moest nog best een eind lopen om zijn motor op te halen, die hij had achtergelaten om Ad te helpen.  Van de snelle groep waren er nu 3 over die toen al bijna bij D’n Balie waren.

We vervolgende onze weg. Ik stond regelmatig in de verkeerde versnelling en gelukkig kan de Indian daar meestal doorheen komen dus de motor sloeg niet vaak af. Ik kon mijn aandacht er niet bij houden en kon ook niet genieten van de rit. Het was achteraf gezien onverantwoordelijk dat ik op de motor zat. Drie dagen puinruimen op mijn werk was denk ik de reden. Ik had vooraf een paar bacootjes moeten nemen, want bij het nababbelen kwam mijn aandacht er na een paar weer bij. Ondertussen was het me vergeven denk ik, want ze hebben me er bij het nababbelen weinig mee geplaagd.

Onderweg nog wel even een pitstop gemaakt om de groep duidelijk te maken dat Carl Ad bij Vianen zou afzetten en wij door zouden rijden naar D’n Balie.

Uiteraard nababbelen in D’n Balie.

Zoals dit jaar gebruikelijk in de voortent.