Zondag 1 november 2026 13:00 was het weer verzamelen geblazen voor de afsluitende rit van motorseizoen 2026. Een goede opkomst, 24 motoren met 4 duo’s, mooi weer en een leuke route, zorgden voor een mooie rijmiddag met afsluitend zelfgemaakte erwtensoep met brood, katenspek en ham van Barten. Er werden dus 2 groepen geformeerd. Ad leidde de eerste en Fred de tweede. Jan kon niet leiden omdat hij niet lekker was.

Groep 1 vertrok met 10 motoren, maar dit keer was ik net op tijd gestart en kon dus een keer bij de eerste groep aansluiten. De tweede dus met 13 motoren.

Zoals gebruikelijk wat beelden van het vertrek.

De rit ging richting de Utrechtse Heuvelrug. Via leuke landweggetjes bereikten we de pont bij Culemborg. Deze was in de rit opgenomen omdat de A27 bij Lunetten was afgesloten.

Groep 2 kon hier aansluiten.

Aangezien ik als laatste bij groep 1 was aangesloten reed ik lekker als laatste. Dat vind ik de beste plek. Helaas merkte ik dat groep 2 achter ons aan bleef rijden. Jammer! Totdat ik zag dat groep 2 opeens maar 4 rijders betrof. Dat klopte niet. Ik vroeg aan Arnold, die direct achter mij reed, of hij de voorrijder was of bij ons was aangesloten. Dat laatste was het geval. Bij het afrijden van de pont ging het niet geheel goed en sloten 4 rijders zich bij groep 1 aan die toen 15 rijders bevatte. Groep 1 dus nog maar 10.

Ik zat lekker om mij heen te kijken naar de prachtige herfstkleuren van de bomen om ons heen, ook al waren nog best veel bomen in het groen. Toen we de Utrechtse Heuvelrug opreden was de pracht op zijn grootst. Gert-Jan vertelde later dat we er meteen weer uitreden, maar dat mocht de pret niet drukken. Wel een apart gevoel dat we de herfstkleuren pas met de Snertrit meemaakten en niet met de Herfstrit. Omringt door de mooie herfstomgeving reden we naar de Gezelligheid in Leusden. Dat was inderdaad heel gezellig. Ik kreeg als laatste appelgebak, die nogal heet was. Na de eerste verrassing, ik brandde me er een beetje aan, smaakte die voortreffelijk. Beter dan die koude van de anderen. Waarschijnlijk moest die van mij uit bevroren toestand worden gehaald.

Na vertrek had ik alleen nog Arnold achter me en werd groep één 12 motoren groot en groep twee ook 12.

Ik zou Marja bellen als we vertrokken zodat ze de voorbereidingen bij D’n Balie niet te vroeg zou starten, maar daar dacht ik pas aan toen we al reden. Maar niet getreurd, op de snelweg stond toch file. Ik kon in de drukte Arnold mij ongemerkt laten passeren zodat ik ongemerkt Marja even kon bellen en snel weer bij groep 1 aansluiten. Echter groep 2 kwam er vlak achteraan en meerdere leden daarvan ontdekten mij op de vluchtstrook. Gelukkig wel laat, zodat ze me met “pech” achter lieten. Ik werd bij de erwtensoep daar natuurlijk haarfijn op gewezen en kon uitleg verschaffen. Een aantal lieten de erwtensoep voor gezien, maar het was toch echt lekker en er was toch echt voldoende

Anne’s kleinzoon heeft de smaak te pakken.

Ik ben blij dat ik dit seizoen de ritten weer heb kunnen meerijden. Jammer dat Simon en Corrie niet meer van de partij kunnen zijn.

Op naar volgend seizoen, dat die ook maar weer zo goed mag zijn!